هر سال، با نزدیک شدن بهار، خانوادههای افغان در همه جا آماده شدن برای نوروز – سال نو پارسی – را آغاز میکنند. برای بسیاری از ما، این تنها یک تاریخ در تقویم نیست. این بوی هفتمیوه است که در آشپزخانه خیس میخورد، صدای خندههای کودکان در لباسهای نو، و گرمای خویشاوندانی که دور سفرۀ میوه، شیرینی و امید گرد آمدهاند.
اینجا در بریزبین، زنده نگه داشتن این احساس اهمیت عمیقی دارد. دور از کوچههای کابل یا هرات، سنتهای ما به لنگر تبدیل میشوند. آنها به ما یادآوری میکنند که چه کسی هستیم و به فرزندانمان حس تعلقی میبخشند که بسیار فراتر از مرزهای استرالیا امتداد دارد.
زنده نگه داشتن سنتها دور از خانه
در کشوری مانند استرالیا، جایی که بهار در سپتامبر از راه میرسد نه در مارچ، شاید به نظر بیاید که ارتباط با سنتها آسان از دست میرود. اما خانوادههای افغان راههای خود را برای پرمعنا نگاه داشتن نوروز پیدا میکنند. گوشهای از اتاق نشیمن به جایی برای هفتسین تبدیل میشود، با هفت نمادش که نشاندهنده سلامتی، عشق، صبر و رفاه است. مادربزرگها و پدربزرگها از آن سوی آبها تماس تصویری میگیرند تا دستور پخت سبزی چلو و هفتمیوه را با هم شریک شوند. کودکان با شوق به رنگ کردن تخممرغها کمک میکنند، حتی اگر قفسههای سوپرمارکت دلیلش را درست نفهمند.
پارکهای محلی و تالارهای اجتماع نیز به نقاط جمعشدن خانوادهها تبدیل میشوند؛ جایی که خانوادهها همدیگر را میبینند، غذا شریک میکنند و داستانها را به نسل بعد منتقل میکنند. این لحظهها، چه بزرگ و چه کوچک، نخهایی هستند که فرهنگ ما را به بافت زندگی استرالیایی میبافند. آنها به فرزندانمان میآموزند که افغان و استرالیایی بودن به معنای انتخاب یک هویت بر دیگری نیست – بلکه به معنای غنیتر کردن هر دو است.
در این وقت از سال، سخنی دوستداشتنی در خانههای افغان طنین میاندازد:
هر روزتان نوروز، نوروزتان پیروز.
(Har ruzetan Nowruz, Nowruzetan piruz)
این دعای ساده، قلب جشن را به تصویر میکشد – آرزوی شادی نه تنها در یک روز خاص، بلکه در سراسر سال.
آغازی نو برای همه
نوروز پیامی جهانی دارد که فراتر از هر فرهنگ خاصی سخن میگوید. این جشن، تجدید حیات طبیعت، پیروزی روشنی بر تاریکی و فرصتی برای شروعی تازه است. در فضای چندفرهنگی بریزبین، این پیام در دل مردم از هر قشر و پیشهای طنینانداز میشود. وقتی ما همسایگان، همکاران و دوستانی از پیشینههای گوناگون را به یک فنجان چای و یک تکه باقلوا دعوت میکنیم، پلهای فهم متقابل را میسازیم. ما نشان میدهیم که میراث ما چیزی برای پنهان کردن نیست، بلکه چیزی برای به اشتراک گذاشتن با افتخار است.
پس، چه این نوروز را در کنار خانواده نزدیک خود به آرامی بگذرانید، چه در حلقهای گستردهتر از عزیزان، بدانید که هر سنت کوچکی که به آن عمل میکنید، اهمیت دارد. هر لحظهای که با فرزند خود به فارسی یا پشتو صحبت میکنید، هر دعایی که زمزمه میشود، هر غذایی که با عشق آماده میشود – همۀ اینها شعله نوروز را فروزان نگه میدارند.
باشد که سال پیش رو برایتان سرشار از سلامتی، شادی و همدلی باشد. نوروز مبارک!
